kaco

See also: kačo, kaĉo, káčo, and Kačo

Esperanto

Alternative forms

  • k*co (censored)

Etymology

    Borrowed from Italian cazzo.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈkat͡so/
    • Audio 1:(file)
    • Audio 2:(file)
    • Rhymes: -at͡so
    • Syllabification: ka‧co

    Noun

    kaco (accusative singular kacon, plural kacoj, accusative plural kacojn)

    1. (slang, vulgar) cock, prick, dick
      Synonym: peniso
      • 1970, Louis Beaucaire, “Mi en li”, in Kruko kaj Baniko el Bervalo‎[1], →ISBN, →OL, archived from the original on 8 December 2004:
        Mia kaco estas vere fama... Jes, oni trovas ĝin en ĉies buŝoj.
        My cock is very famous... Yes, one finds it in everyone's mouth.
      • 1999, Anna Löwenstein, La ŝtona urbo, Antwerp: Flandra Esperanto-Ligo, →ISBN, →OCLC:
        Kaj se temas pri kacoj, mi aŭdis, ke ĉiu viro, kiu aliĝas al la kulto de la judoj, devas fortranĉigi la pinton de sia peniso, same kiel faras iliaj viroj.
        And on the subject of dicks, I heard that all men, who join the cult of the Jews, must have the tip of their penis cut off, same as their men do.

    Derived terms

    See also

    North Moluccan Malay

    Etymology

    From Malay kacau.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈka.t͡ʃɔ/
    • Hyphenation: ka‧co

    Adjective

    kaco

    1. messed up; chaotic

    Verb

    kaco

    1. (intransitive) to bother; to disturb