kacap

Polish

Etymology

    Borrowed from Ukrainian каца́п (kacáp), from Turkish kasap, from Arabic قَصَّاب (qaṣṣāb, “butcher, slaughterer”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈka.t͡sap/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -at͡sap
    • Syllabification: ka‧cap

    Noun

    kacap m pers (female equivalent kacapka)

    1. (derogatory, ethnic slur) Russki
    2. (derogatory) narrow-minded person

    Declension

    Declension of kacap
    singular plural
    nominative kacap kacapy
    genitive kacapa kacapów
    dative kacapowi kacapom
    accusative kacapa kacapów
    instrumental kacapem kacapami
    locative kacapie kacapach
    vocative kacapie kacapy

    Derived terms

    adjective

    Further reading

    • “kacap”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “kacap”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)