kabil

See also: Kabil, Kâbil, and kabîl

Albanian

Etymology

Borrowed from Ottoman Turkish قابل (kabil).

Adjective

kabil (rare)

  1. possible
    Synonym: i mundur
    • 1761, Elbasan Gospel Manuscript, page 4, lines 8–11:
      𐔈𐔜𐔝𐔈 𐔏𐔀𐔁𐔍𐔐 / 𐔗𐔈𐔙 𐔏𐔈𐔝𐔈 𐔊𐔀𐔣𐔟𐔐𐔍𐔒 𐔇 𐔝𐔈 𐔒𐔍𐔙𐔈. / 𐔘𐔍 𐔁𐔀𐔎 𐔒𐔇 𐔎𐔟. 𐔇 𐔒𐔈 𐔋𐔍𐔓𐔝 𐔝𐔈 𐔒𐔈 𐔗𐔀/𐔊𐔟𐔀𐔓𐔍.
      është kabil / për këtë gazulim e të mirë. / qi baj me ju. e më gjint të më pa/guani.
      (please add an English translation of this quotation)

References

  • Bufli, G.; Rocchi, L. (2021), “*kabil”, in A historical-etymological dictionary of Turkisms in Albanian (1555–1954), Trieste: Edizioni Università di Trieste, page 234

Mansaka

Noun

kabil

  1. bag

Pagu

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈka.bil]
    • Audio:(file)

Noun

kabil

  1. goat

References

  • Perangin Angin, Dalan Mehuli (2023), Kamus Pagu-Indonesia-Inggris, Jakarta: Penerbit BRIN

Romanian

Etymology

    Borrowed from French Kabyle.

    Noun

    kabil m (plural kabili)

    1. Kabyle (person)

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative kabil kabilul kabili kabilii
    genitive-dative kabil kabilului kabili kabililor
    vocative kabilule kabililor

    Tagalog

    Pronunciation

    • (Standard Tagalog) IPA(key): /ˈkabil/ [ˈk̠aː.bɪl]
    • Rhymes: -abil
    • Syllabification: ka‧bil

    Noun

    kabil (Baybayin spelling ᜃᜊᜒᜎ᜔)

    1. double chin (of fat people)
      Synonym: bilbil

    Anagrams

    Turkish

    Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish قابل (ḳābil, “that receives, accepts, or admits, who has capacity, intelligence, clever, skillful, possible, capable, susceptible”),[1][2] from Arabic قَابِل (qābil), active participle of قَبِلَ (qabila, “to accept, to receive, to admit”).[3]

    Pronunciation

    • IPA(key): /kaːˈbil/
    • Hyphenation: ka‧bil

    Adjective

    kabil

    1. (obsolete) Who accepts, accepter.
    2. (archaic) possible, doable
    3. (archaic) capable, skillful

    Declension

    Predicative forms of kabil
    present tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I am) kabilim kabil miyim?
    sen (you are) kabilsin kabil misin?
    o (he/she/it is) kabil / kabildir kabil mi?
    biz (we are) kabiliz kabil miyiz?
    siz (you are) kabilsiniz kabil misiniz?
    onlar (they are) kabil(ler) kabil(ler) mi?
    past tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) kabildim kabil miydim?
    sen (you were) kabildin kabil miydin?
    o (he/she/it was) kabildi kabil miydi?
    biz (we were) kabildik kabil miydik?
    siz (you were) kabildiniz kabil miydiniz?
    onlar (they were) kabildiler kabil miydiler?
    indirect past
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) kabilmişim kabil miymişim?
    sen (you were) kabilmişsin kabil miymişsin?
    o (he/she/it was) kabilmiş kabil miymiş?
    biz (we were) kabilmişiz kabil miymişiz?
    siz (you were) kabilmişsiniz kabil miymişsiniz?
    onlar (they were) kabilmişler kabil miymişler?
    conditional
    positive declarative positive interrogative
    ben (if I) kabilsem kabil miysem?
    sen (if you) kabilsen kabil miysen?
    o (if he/she/it) kabilse kabil miyse?
    biz (if we) kabilsek kabil miysek?
    siz (if you) kabilseniz kabil miyseniz?
    onlar (if they) kabilseler kabil miyseler?

    For negative forms, use the appropriate form of değil.

    Derived terms

    References

    1. ^ Redhouse, James W. (1890), “قابل”, in A Turkish and English Lexicon‎[1], Constantinople: A. H. Boyajian, page 1405
    2. ^ Kélékian, Diran (1911), “قابل”, in Dictionnaire turc-français‎[2] (in French), Constantinople: Mihran, page 918
    3. ^ Nişanyan, Sevan (2002–), “kabil1”, in Nişanyan Sözlük

    Further reading