kıran

See also: Kiran

Turkish

Pronunciation

  • IPA(key): /kɯˈɾan/
  • Hyphenation: kı‧ran

Etymology 1

Inherited from Ottoman Turkish قیراك (kırañ, “seaside, riverside; edge, border”), from Proto-Turkic *kïrgag (“edge; shore”), a derivation from *kïr- (“to break, demolish”).

Alternative forms

  • kırang

Noun

kıran (definite accusative kıranı, plural kıranlar)

  1. edge, border, brink, margin, the boundary line of a surface or its extreme verge
    Synonyms: kenar, kıyı
  2. shore, bank, side, the edge of any body of water, such as a river, lake, or sea
    Near-synonyms: kıyı, sahil
  3. mountain ridge situated between two watercourses that run parallel to each other
  4. synonym of bayır (“hillside”)
  5. synonym of ufuk (“horizon”)
Declension
Declension of kıran
singular plural
nominative kıran kıranlar
definite accusative kıranı kıranları
dative kırana kıranlara
locative kıranda kıranlarda
ablative kırandan kıranlardan
genitive kıranın kıranların
Possessive forms
nominative
singular plural
1st singular kıranım kıranlarım
2nd singular kıranın kıranların
3rd singular kıranı kıranları
1st plural kıranımız kıranlarımız
2nd plural kıranınız kıranlarınız
3rd plural kıranları kıranları
definite accusative
singular plural
1st singular kıranımı kıranlarımı
2nd singular kıranını kıranlarını
3rd singular kıranını kıranlarını
1st plural kıranımızı kıranlarımızı
2nd plural kıranınızı kıranlarınızı
3rd plural kıranlarını kıranlarını
dative
singular plural
1st singular kıranıma kıranlarıma
2nd singular kıranına kıranlarına
3rd singular kıranına kıranlarına
1st plural kıranımıza kıranlarımıza
2nd plural kıranınıza kıranlarınıza
3rd plural kıranlarına kıranlarına
locative
singular plural
1st singular kıranımda kıranlarımda
2nd singular kıranında kıranlarında
3rd singular kıranında kıranlarında
1st plural kıranımızda kıranlarımızda
2nd plural kıranınızda kıranlarınızda
3rd plural kıranlarında kıranlarında
ablative
singular plural
1st singular kıranımdan kıranlarımdan
2nd singular kıranından kıranlarından
3rd singular kıranından kıranlarından
1st plural kıranımızdan kıranlarımızdan
2nd plural kıranınızdan kıranlarınızdan
3rd plural kıranlarından kıranlarından
genitive
singular plural
1st singular kıranımın kıranlarımın
2nd singular kıranının kıranlarının
3rd singular kıranının kıranlarının
1st plural kıranımızın kıranlarımızın
2nd plural kıranınızın kıranlarınızın
3rd plural kıranlarının kıranlarının
Predicative forms
singular plural
1st singular kıranım kıranlarım
2nd singular kıransın kıranlarsın
3rd singular kıran
kırandır
kıranlar
kıranlardır
1st plural kıranız kıranlarız
2nd plural kıransınız kıranlarsınız
3rd plural kıranlar kıranlardır
Derived terms
  • kıran dibi
  • kırancık

Further reading

Etymology 2

Inherited from Ottoman Turkish قیران (kıran, “breaking, cracking, fracturing”). By surface analysis, kır- (“to break; to hurt”) +‎ -an.

Adjective

kıran

  1. breaking, fracturing, cracking, that breaks, fractures, or cracks
Declension
Predicative forms of kıran
present tense
positive declarative positive interrogative
ben (I am) kıranım kıran mıyım?
sen (you are) kıransın kıran mısın?
o (he/she/it is) kıran / kırandır kıran mı?
biz (we are) kıranız kıran mıyız?
siz (you are) kıransınız kıran mısınız?
onlar (they are) kıran(lar) kıran(lar) mı?
past tense
positive declarative positive interrogative
ben (I was) kırandım kıran mıydım?
sen (you were) kırandın kıran mıydın?
o (he/she/it was) kırandı kıran mıydı?
biz (we were) kırandık kıran mıydık?
siz (you were) kırandınız kıran mıydınız?
onlar (they were) kırandılar kıran mıydılar?
indirect past
positive declarative positive interrogative
ben (I was) kıranmışım kıran mıymışım?
sen (you were) kıranmışsın kıran mıymışsın?
o (he/she/it was) kıranmış kıran mıymış?
biz (we were) kıranmışız kıran mıymışız?
siz (you were) kıranmışsınız kıran mıymışsınız?
onlar (they were) kıranmışlar kıran mıymışlar?
conditional
positive declarative positive interrogative
ben (if I) kıransam kıran mıysam?
sen (if you) kıransan kıran mıysan?
o (if he/she/it) kıransa kıran mıysa?
biz (if we) kıransak kıran mıysak?
siz (if you) kıransanız kıran mıysanız?
onlar (if they) kıransalar kıran mıysalar?

For negative forms, use the appropriate form of değil.

Noun

kıran (definite accusative kıranı, plural kıranlar)

  1. murrain, epizootic, any of several highly infectious diseases of cattle
    Synonym: ölet
Declension
Declension of kıran
singular plural
nominative kıran kıranlar
definite accusative kıranı kıranları
dative kırana kıranlara
locative kıranda kıranlarda
ablative kırandan kıranlardan
genitive kıranın kıranların
Possessive forms
nominative
singular plural
1st singular kıranım kıranlarım
2nd singular kıranın kıranların
3rd singular kıranı kıranları
1st plural kıranımız kıranlarımız
2nd plural kıranınız kıranlarınız
3rd plural kıranları kıranları
definite accusative
singular plural
1st singular kıranımı kıranlarımı
2nd singular kıranını kıranlarını
3rd singular kıranını kıranlarını
1st plural kıranımızı kıranlarımızı
2nd plural kıranınızı kıranlarınızı
3rd plural kıranlarını kıranlarını
dative
singular plural
1st singular kıranıma kıranlarıma
2nd singular kıranına kıranlarına
3rd singular kıranına kıranlarına
1st plural kıranımıza kıranlarımıza
2nd plural kıranınıza kıranlarınıza
3rd plural kıranlarına kıranlarına
locative
singular plural
1st singular kıranımda kıranlarımda
2nd singular kıranında kıranlarında
3rd singular kıranında kıranlarında
1st plural kıranımızda kıranlarımızda
2nd plural kıranınızda kıranlarınızda
3rd plural kıranlarında kıranlarında
ablative
singular plural
1st singular kıranımdan kıranlarımdan
2nd singular kıranından kıranlarından
3rd singular kıranından kıranlarından
1st plural kıranımızdan kıranlarımızdan
2nd plural kıranınızdan kıranlarınızdan
3rd plural kıranlarından kıranlarından
genitive
singular plural
1st singular kıranımın kıranlarımın
2nd singular kıranının kıranlarının
3rd singular kıranının kıranlarının
1st plural kıranımızın kıranlarımızın
2nd plural kıranınızın kıranlarınızın
3rd plural kıranlarının kıranlarının
Predicative forms
singular plural
1st singular kıranım kıranlarım
2nd singular kıransın kıranlarsın
3rd singular kıran
kırandır
kıranlar
kıranlardır
1st plural kıranız kıranlarız
2nd plural kıransınız kıranlarsınız
3rd plural kıranlar kıranlardır
Derived terms
  • kıran gibi
  • kıran girmek
  • kıran kırana
  • kıran yıldızı

Further reading

Etymology 3

Inherited from Ottoman Turkish ﻗﺮﺍﻥ (kıran, “company; conjunction”), from Arabic قِرَان (qirān, “coupling; conjunction”).

Noun

kıran (definite accusative kıranı, plural kıranlar)

  1. (astrology) conjunction, an aspect in which planets are in close proximity to one another
  2. (archaic) synonym of yakınlaşma (“convergence”)
Declension
Declension of kıran
singular plural
nominative kıran kıranlar
definite accusative kıranı kıranları
dative kırana kıranlara
locative kıranda kıranlarda
ablative kırandan kıranlardan
genitive kıranın kıranların
Possessive forms
nominative
singular plural
1st singular kıranım kıranlarım
2nd singular kıranın kıranların
3rd singular kıranı kıranları
1st plural kıranımız kıranlarımız
2nd plural kıranınız kıranlarınız
3rd plural kıranları kıranları
definite accusative
singular plural
1st singular kıranımı kıranlarımı
2nd singular kıranını kıranlarını
3rd singular kıranını kıranlarını
1st plural kıranımızı kıranlarımızı
2nd plural kıranınızı kıranlarınızı
3rd plural kıranlarını kıranlarını
dative
singular plural
1st singular kıranıma kıranlarıma
2nd singular kıranına kıranlarına
3rd singular kıranına kıranlarına
1st plural kıranımıza kıranlarımıza
2nd plural kıranınıza kıranlarınıza
3rd plural kıranlarına kıranlarına
locative
singular plural
1st singular kıranımda kıranlarımda
2nd singular kıranında kıranlarında
3rd singular kıranında kıranlarında
1st plural kıranımızda kıranlarımızda
2nd plural kıranınızda kıranlarınızda
3rd plural kıranlarında kıranlarında
ablative
singular plural
1st singular kıranımdan kıranlarımdan
2nd singular kıranından kıranlarından
3rd singular kıranından kıranlarından
1st plural kıranımızdan kıranlarımızdan
2nd plural kıranınızdan kıranlarınızdan
3rd plural kıranlarından kıranlarından
genitive
singular plural
1st singular kıranımın kıranlarımın
2nd singular kıranının kıranlarının
3rd singular kıranının kıranlarının
1st plural kıranımızın kıranlarımızın
2nd plural kıranınızın kıranlarınızın
3rd plural kıranlarının kıranlarının
Predicative forms
singular plural
1st singular kıranım kıranlarım
2nd singular kıransın kıranlarsın
3rd singular kıran
kırandır
kıranlar
kıranlardır
1st plural kıranız kıranlarız
2nd plural kıransınız kıranlarsınız
3rd plural kıranlar kıranlardır
Derived terms
  • kıran-ı nahseyn
  • kıran-ı sadeyn

Further reading