kąd

Old Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *kǫda. First attested in 1404.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /kɑ̃t/
    • IPA(key): (15th CE) /kɑ̃t/

    Pronoun

    kąd

    1. (interrogative, relative, attested in Greater Poland) which way, to where, whither
      • 1960 [1404], Henryk Kowalewicz, Władysław Kuraszkiewicz, editors, Wielkopolskie roty sądowe XIV-XV wieku, Roty pyzdrskie, volume II, number 288, Pyzdry:
        Kød yedzem, za tosmi przisangali
        [Kąd jedziem, za tosmy przysięgali]
      • 1967 [1420], Henryk Kowalewicz, Władysław Kuraszkiewicz, editors, Wielkopolskie roty sądowe XIV-XV wieku, Roty kościańskie, volume III, number 857, Kościan:
        Jaco czssom ial albo chodzil, tom jal albo chodzil tąd, kąd yest prawa granicza
        [Jako csom jał albo chodził, tom jał albo chodził tąd, kąd jest prawa granica]
      • 1967 [1422], Henryk Kowalewicz, Władysław Kuraszkiewicz, editors, Wielkopolskie roty sądowe XIV-XV wieku, Roty kościańskie, volume III, number 969, Kościan:
        Jaco kand yedzem albo gydzem, tand yest prawa granicza
        [Jako kąd jedziem albo jidziem, tąd jest prawa granica]

    References