kül

See also: Appendix:Variations of "kul"

Azerbaijani

Other scripts
Cyrillic күл
Arabic کۆل

Etymology

    Inherited from Proto-Turkic *kül.

    Pronunciation

    • IPA(key): [kyl]
    • Audio (Baku):(file)

    Noun

    kül (definite accusative külü, plural küllər)

    1. ash (the solid remains of a fire)

    Declension

    Declension of kül
    singular plural
    nominative külküllər
    definite accusative külükülləri
    dative küləküllərə
    locative küldəküllərdə
    ablative küldənküllərdən
    definite genitive külünküllərin
    Possessive forms of kül
    nominative
    singular plural
    mənim (“my”) külüm küllərim
    sənin (“your”) külün küllərin
    onun (“his/her/its”) külü külləri
    bizim (“our”) külümüz küllərimiz
    sizin (“your”) külünüz külləriniz
    onların (“their”) külü or külləri külləri
    accusative
    singular plural
    mənim (“my”) külümü küllərimi
    sənin (“your”) külünü küllərini
    onun (“his/her/its”) külünü küllərini
    bizim (“our”) külümüzü küllərimizi
    sizin (“your”) külünüzü küllərinizi
    onların (“their”) külünü or küllərini küllərini
    dative
    singular plural
    mənim (“my”) külümə küllərimə
    sənin (“your”) külünə küllərinə
    onun (“his/her/its”) külünə küllərinə
    bizim (“our”) külümüzə küllərimizə
    sizin (“your”) külünüzə küllərinizə
    onların (“their”) külünə or küllərinə küllərinə
    locative
    singular plural
    mənim (“my”) külümdə küllərimdə
    sənin (“your”) külündə küllərində
    onun (“his/her/its”) külündə küllərində
    bizim (“our”) külümüzdə küllərimizdə
    sizin (“your”) külünüzdə küllərinizdə
    onların (“their”) külündə or küllərində küllərində
    ablative
    singular plural
    mənim (“my”) külümdən küllərimdən
    sənin (“your”) külündən küllərindən
    onun (“his/her/its”) külündən küllərindən
    bizim (“our”) külümüzdən küllərimizdən
    sizin (“your”) külünüzdən küllərinizdən
    onların (“their”) külündən or küllərindən küllərindən
    genitive
    singular plural
    mənim (“my”) külümün küllərimin
    sənin (“your”) külünün küllərinin
    onun (“his/her/its”) külünün küllərinin
    bizim (“our”) külümüzün küllərimizin
    sizin (“your”) külünüzün küllərinizin
    onların (“their”) külünün or küllərinin küllərinin

    Derived terms

    Karaim

    Etymology

    From Proto-Turkic *kül.

    Noun

    kül

    1. ash

    References

    • N. A. Baskakov, S.M. Šapšala, editor (1973), “kül”, in Karaimsko-Russko-Polʹskij Slovarʹ [Karaim-Russian-Polish Dictionary], Moscow: Moskva, →ISBN

    Khalaj

    Perso-Arabic کۆل

    Etymology

    From Proto-Turkic *kül (“smoke”).

    Pronunciation

    • IPA(key): [kʏl], [kʏ̹l], [kɪl]
    • (Talxâbî) IPA(key): [kyl]
    • (Xarrâbî) IPA(key): [ki̞ˑl], [kɪl]

    Noun

    kül (definite accusative külü, plural küllər)

    1. ash

    Declension

    Declension of kül
    singular plural
    nominative kül küllər
    genitive külü̂ñ küllərü̂ñ
    dative külkə küllərkə
    definite accusative külü küllərü
    locative külçə küllərçə
    ablative küldə küllərdə
    instrumental küllə küllərlə
    equative külvâra küllərvâra

    References

    Salar

    Etymology

    From Proto-Turkic *kül.

    Pronunciation

    • (Xunhua, Qinghai, Ili, Xinjiang) IPA(key): /kʰyl/

    Noun

    kül (3rd person possessive küli, plural küller)

    1. ash

    References

    • Tenishev, Edhem (1976), “kül”, in Stroj salárskovo jazyká [Grammar of Salar], Moscow: Nauka, page 402
    • 林莲云 [Lin Lianyun] (1992), “kül”, in 撒拉汉汉撒拉词汇 [Salar-Chinese, Chinese-Salar Vocabulary], 成都 [Chéngdū]: 四川民族出版社, →ISBN, page 97
    • Yakup, Abdurishid (2002), “kül”, in An Ili Salar Vocabulary: Introduction and a Provisional Salar-English Lexicon‎[1], Tokyo: University of Tokyo, →ISBN, page 147

    Tatar

    Etymology

    From Proto-Turkic *kȫl (“lake”).

    Noun

    kül

    1. lake

    Turkish

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈcyl/, [ˈcʰyᵝʎ̟̊]

    Etymology 1

    From Ottoman Turkish كول (kül), from Old Anatolian Turkish [script needed] (kül), from Proto-Turkic *kül.

    Noun

    kül (definite accusative külü, plural küller)

    1. ash (solid remains of a fire)
    Declension
    Declension of kül
    singular plural
    nominative kül küller
    definite accusative külü külleri
    dative küle küllere
    locative külde küllerde
    ablative külden küllerden
    genitive külün küllerin
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular külüm küllerim
    2nd singular külün küllerin
    3rd singular külü külleri
    1st plural külümüz küllerimiz
    2nd plural külünüz külleriniz
    3rd plural külleri külleri
    definite accusative
    singular plural
    1st singular külümü küllerimi
    2nd singular külünü küllerini
    3rd singular külünü küllerini
    1st plural külümüzü küllerimizi
    2nd plural külünüzü küllerinizi
    3rd plural küllerini küllerini
    dative
    singular plural
    1st singular külüme küllerime
    2nd singular külüne küllerine
    3rd singular külüne küllerine
    1st plural külümüze küllerimize
    2nd plural külünüze küllerinize
    3rd plural küllerine küllerine
    locative
    singular plural
    1st singular külümde küllerimde
    2nd singular külünde küllerinde
    3rd singular külünde küllerinde
    1st plural külümüzde küllerimizde
    2nd plural külünüzde küllerinizde
    3rd plural küllerinde küllerinde
    ablative
    singular plural
    1st singular külümden küllerimden
    2nd singular külünden küllerinden
    3rd singular külünden küllerinden
    1st plural külümüzden küllerimizden
    2nd plural külünüzden küllerinizden
    3rd plural küllerinden küllerinden
    genitive
    singular plural
    1st singular külümün küllerimin
    2nd singular külünün küllerinin
    3rd singular külünün küllerinin
    1st plural külümüzün küllerimizin
    2nd plural külünüzün küllerinizin
    3rd plural küllerinin küllerinin
    Derived terms

    References

    Etymology 2

    From Ottoman Turkish كل (kül), from Arabic كُلّ (kull).

    Noun

    kül (definite accusative küllü, uncountable) (archaic)

    1. all, the whole (of something uncountable)
    2. every one (of something countable)

    References

    • Nişanyan, Sevan (2002–), “kül2”, in Nişanyan Sözlük
    • Redhouse, James W. (1890), “كل”, in A Turkish and English Lexicon‎[3], Constantinople: A. H. Boyajian, page 1559
    • Avery, Robert et al., editors (2013), The Redhouse Dictionary Turkish/Ottoman English, 21st edition, Istanbul: Sev Yayıncılık, →ISBN

    Volapük

    Etymology

    Borrowed from French cul, from Latin cūlus.

    Pronunciation

    • IPA(key): [kyl]

    Noun

    kül (genitive küla, plural küls)

    1. anus, arse, ass, asshole

    Declension

    Declension of kül
    Singular Plural
    Nominative kül küls
    Genitive küla külas
    Dative küle küles
    Accusative küli külis
    Predicative1 külu külus
    Vocative o kül o küls
    1. Introduced in Volapük Nulik.

    Derived terms

    • hinenkülotan
    • jinenkülotan
    • külafäin
    • külik
    • küliko
    • külot
    • nenkülot
    • nenkülotan
    • nenkülotik