kòikalan

Cimbrian

Etymology

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

Verb

kòikalan (third-person singular present indicative kòikelt, past participle gakòikelt, auxiliary haban)

  1. (Sette Comuni) to shout, scream, yell
    Bénne de prèchtest aname suurdaten, kòikel net: ar möchte haltans brüubel.
    When you talk to a deaf person, don't shout; they could get angry.

Conjugation

Conjugation of kòikalan
infinitive kòikalan
present participle kòikalanten
past participle gakòikelt
auxiliary haban
indicative subjunctive
present ich kòikale bar kòikalan i ich kòikale bar kòikalan
du kòikelst iart kòikelt du kòikelst iart kòikelt
ear kòikelt ze kòikelnt ear kòikale ze kòikalan
preterite
(composed)
ich han gakòikelt bar haban gakòikelt ii ich kòikelte bar kòikeltan
du hast gakòikelt iart habet gakòikelt du kòikeltest iart kòikeltet
ear hat gakòikelt ze habent gakòikelt ear kòikelte ze kòikeltan
imperative — kòikelbar
kòikel (du) kòikelt (iart)
kòikale (ear) kòikalan (ze)

Further reading

  • “kòikalan” in Martalar, Umberto Martello; Bellotto, Alfonso (1974), Dizionario della lingua Cimbra dei Sette Communi vicentini, 1st edition, Roana, Italy: Instituto di Cultura Cimbra A. Dal Pozzo