juwelen

See also: Juwelen

Dutch

Pronunciation

  • Audio:(file)
  • IPA(key): /jyˈʋeːlən/

Noun

juwelen

  1. plural of juweel

German

Etymology

    Juwel +‎ -en

    Pronunciation

    Adjective

    juwelen (no predicative form, strong nominative masculine singular juwelener, not comparable)

    1. (relational) jewel

    Declension

    Positive forms of juwelen (uncomparable, no predicate)
    number & gender singular plural
    masculine feminine neuter
    predicative — — — —
    strong declension
    (without article)
    nominative juwelener juwelene juwelenes juwelene
    genitive juwelenen juwelener juwelenen juwelener
    dative juwelenem juwelener juwelenem juwelenen
    accusative juwelenen juwelene juwelenes juwelene
    weak declension
    (with definite article)
    nominative der juwelene die juwelene das juwelene die juwelenen
    genitive des juwelenen der juwelenen des juwelenen der juwelenen
    dative dem juwelenen der juwelenen dem juwelenen den juwelenen
    accusative den juwelenen die juwelene das juwelene die juwelenen
    mixed declension
    (with indefinite article)
    nominative ein juwelener eine juwelene ein juwelenes (keine) juwelenen
    genitive eines juwelenen einer juwelenen eines juwelenen (keiner) juwelenen
    dative einem juwelenen einer juwelenen einem juwelenen (keinen) juwelenen
    accusative einen juwelenen eine juwelene ein juwelenes (keine) juwelenen