juniec

Old Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *junь̀cь. First attested in the 14th century.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /juɲɛt͡sʲ/
    • IPA(key): (15th CE) /juɲɛt͡sʲ/

    Noun

    juniec m animal

    1. (attested in Masovia) young bull or ox
      Hypernyms: byk, wół
      • 1920 [1462], Marceli Handelsman, Antoni Rybarski, Kazimierz Tymieniecki, editors, Najdawniejsze księgi sądowe mazowieckie, volume II, number 1949, Zakroczym:
        O ctorego iuncza Staszek na mø zalowal, tegom ya ne uszczwal
        [O ktorego juńca Staszek na mię żałował, tegom ja nie uszczwał]
      • 1939 [end of the 14th century], Ryszard Ganszyniec, Witold Taszycki, Stefan Kubica, Ludwik Bernacki, editors, Psałterz florjański łacińsko-polsko-niemiecki [Sankt Florian Psalter]‎scan transliteration, transcription, numbers 21, 12, Krakow: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, z zasiłkiem Sejmu Śląskiego [The Ossoliński National Institute: with the benefit of the Silesian Parliament]:
        Ogarnøli me czeløt wele y iunczowe tlusci osedli me (tauri pingues obsederunt me)
        [Ogarnęły mie cieląt wiele i juńcowie tłuści osiedli mie (tauri pingues obsederunt me)]

    Descendants

    • Greater Polish: joniec

    References