jidovin

Romanian

Etymology

    Borrowed from Old Church Slavonic жидовинъ (židovinŭ).

    Noun

    jidovin m (plural jidovini)

    1. (dated) a Jew

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative jidovin jidovinul jidovini jidovinii
    genitive-dative jidovin jidovinului jidovini jidovinilor
    vocative jidovinule jidovinilor

    References

    • jidovin in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN