jeeten

Plautdietsch

Etymology

From Middle Low German gĂȘten, from Old Saxon giotan.

Verb

jeeten (third-person present tense jitt, past tense goot, past participle jegoten)

  1. to pour, to irrigate

Derived terms

  • aufjeeten
  • enjeeten
  • Jeetarie
  • jeetent
  • Jeetkaun
  • Jeetpiep
  • Jeetrua
  • omjeeten
  • oppjeeten
  • rutjeeten
  • utjeeten
  • Ă€wajeeten
  • bejeeten