jaskra

See also: jaskrą and jåskră

Old Polish

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *ěskra (“spark”). First attested in c. 1500. Doublet of iskra. Displaced by Polish chrabąszcz

Pronunciation

  • IPA(key): (10th–15th CE) /jaskra/
  • IPA(key): (15th CE) /jaskra/

Noun

jaskra f

  1. (attested in Greater Poland) cockchafer, May bug (Melolontha melolontha)
    • 1908 [c. 1500], Bolesław Erzepki, editor, Przyczynki do średniowiecznego słownictwa polskiego. I. Glosy polskie wpisane do łacińsko-niemieckiego słownika drukowanego w roku 1490‎[1], Lubiń, page 23:
      Yąskrą poples
      [Jaskra poples]

Descendants

  • Polish: jaskra

Further reading

Polish

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈjas.kra/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -askra
  • Syllabification: jas‧kra
  • Homophone: Jaskra

Etymology 1

    Inherited from Old Polish jaskra, from Proto-Slavic *ěskra (“spark”). Doublet of jaskier, iskra, and skra.

    Noun

    jaskra f

    1. (pathology) glaucoma [from 19th c.]
    Declension
    Declension of jaskra
    singular
    nominative jaskra
    genitive jaskry
    dative jaskrze
    accusative jaskrę
    instrumental jaskrą
    locative jaskrze
    vocative jaskro

    Etymology 2

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Noun

      jaskra m inan

      1. genitive/accusative singular of jaskier

      Noun

      jaskra m animal

      1. genitive/accusative singular of jaskier

      Further reading

      • “jaskra”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “jaskra”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)