jarz

Old Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *jarь.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /jaːr̝/
    • IPA(key): (15th CE) /jɒr̝/

    Noun

    jarz f

    1. (attested in Masovia) spring, springtime
      Synonym: wiosna
      • 1950 [1495], Władysław Kuraszkiewicz, Adam Wolff, editors, Zapiski i roty polskie XV-XVI wieku z ksiąg sądowych ziemi warszawskiej, number 1666, Warsaw:
        Jakom ya nye saoral roley any zasyal na zymą y na yarz owsem iy zythem
        [Jakom ja nie zaorał rolej ani zasiał na zimę i na jarz owsem i żytem]
    2. (agriculture, attested in Masovia) spring sowing
      Hypernyms: sianie, siejba
      • 1920 [1424], Marceli Handelsman, Antoni Rybarski, Kazimierz Tymieniecki, editors, Najdawniejsze księgi sądowe mazowieckie, volume II, number 311, Zakroczym:
        Iako ya tho wem, esze Boguslaw oth Iacussza o thø krziwdø wstal, esze yemu roley na iarsz y na vgor ne vimerzil
        [Iako ja to wiem, eże Bogusław ot Jakusza o tę krziwdę wstał, eże jemu rolej na jarz i na ugor nie wymierzył]
    adjective

    References

    Polish

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈjaʂ/
    • Rhymes: -aʂ
    • Syllabification: jarz

    Etymology 1

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Verb

      jarz

      1. second-person singular imperative of jarzyć (“to understand”)

      Etymology 2

        See the etymology of the corresponding lemma form.

        Verb

        jarz

        1. second-person singular imperative of jarzyć (“to glow”)