jaagan

Cimbrian

Etymology

From Middle High German jagen, from Old High German jagōn, from Proto-West Germanic *jagōn. Cognate with German jagen.

Verb

jaagan (third-person singular present indicative jaaghet, past participle gajaaghet, auxiliary haban)

  1. (Sette Comuni) to hunt

Conjugation

Conjugation of jaagan
infinitive jaagan
present participle jaaganten
past participle gajaaghet
auxiliary haban
indicative subjunctive
present ich jaaghe bar jaagan i ich jaaghe bar jaagan
du jaaghest iart jaaghet du jaaghest iart jaaghet
ear jaaghet ze jaaghent ear jaaghe ze jaagan
preterite
(composed)
ich han gajaaghet bar haban gajaaghet ii ich jaagate bar jaagatan
du hast gajaaghet iart habet gajaaghet du jaagatest iart jaagatet
ear hat gajaaghet ze habent gajaaghet ear jaagate ze jaagatan
imperative — jaagabar
jaag (du) jaaghet (iart)
jaaghe (ear) jaagan (ze)

Derived terms

Further reading

  • “jaagan” in Martalar, Umberto Martello; Bellotto, Alfonso (1974), Dizionario della lingua Cimbra dei Sette Communi vicentini, 1st edition, Roana, Italy: Instituto di Cultura Cimbra A. Dal Pozzo