jönik

See also: jónik

Volapük

Etymology

Borrowed from German schön + -ik.

Pronunciation

  • IPA(key): [ʃø.ˈnik]

Adjective

jönik

  1. beautiful, handsome, pretty, good-looking
    • 1932, Arie de Jong, Leerboek der Wereldtaal, page 15:
      Buk, keli elegivol obe, binon jönik.
      The book you have given to me is beautiful.

Declension

Declension of jönik
Positive Comparative Superlative
Singular Plural Singular Plural Singular Plural
Postpositive1 jönik jönikum jönikün
Prepositive2 Nominative jönik jöniks jönikum jönikums jönikün jöniküns
Genitive jönika jönikas jönikuma jönikumas jöniküna jönikünas
Dative jönike jönikes jönikume jönikumes jöniküne jönikünes
Accusative jöniki jönikis jönikumi jönikumis jöniküni jönikünis
Predicative3 jöniku jönikus jönikumu jönikumus jönikünu jönikünus
Vocative o jönik o jöniks o jönikum o jönikums o jönikün o jöniküns
  1. Used when the adjective immediately follows the noun.
  2. Used when the adjective precedes the noun or is separated from it.
  3. Introduced in Volapük Nulik.

Antonyms

Derived terms

  • jöniko
  • jönikum
  • jönikumo
  • jönikön
  • jönikün
  • jöniküno
  • lejönik
  • lekan jönik
  • lekans jönik
  • smajönik
  • jön
  • jönav
  • jönavalekans
  • jöno
  • jönön
  • jönükumön
  • jönükön