izmaim

Hungarian

Etymology

izom +‎ -aim (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈizmɒjim]
  • Hyphenation: iz‧ma‧im

Noun

izmaim

  1. first-person singular multiple-possession possessive of izom

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative — izmaim
accusative — izmaimat
dative — izmaimnak
instrumental — izmaimmal
causal-final — izmaimért
translative — izmaimmá
terminative — izmaimig
essive-formal — izmaimként
essive-modal — izmaimul
inessive — izmaimban
superessive — izmaimon
adessive — izmaimnál
illative — izmaimba
sublative — izmaimra
allative — izmaimhoz
elative — izmaimból
delative — izmaimról
ablative — izmaimtól
non-attributive
possessive – singular
— izmaimé
non-attributive
possessive – plural
— izmaiméi