izmaik

Hungarian

Etymology

izom +‎ -aik (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈizmɒjik]
  • Hyphenation: iz‧ma‧ik

Noun

izmaik

  1. third-person plural multiple-possession possessive of izom

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative — izmaik
accusative — izmaikat
dative — izmaiknak
instrumental — izmaikkal
causal-final — izmaikért
translative — izmaikká
terminative — izmaikig
essive-formal — izmaikként
essive-modal — izmaikul
inessive — izmaikban
superessive — izmaikon
adessive — izmaiknál
illative — izmaikba
sublative — izmaikra
allative — izmaikhoz
elative — izmaikból
delative — izmaikról
ablative — izmaiktól
non-attributive
possessive – singular
— izmaiké
non-attributive
possessive – plural
— izmaikéi