izin

See also: izin-

Azerbaijani

Alternative forms

  • izn

Etymology

    Borrowed from Arabic إِذْن (ʔiḏn).

    Pronunciation

    • IPA(key): [iˈzin]
    • Hyphenation: i‧zin
    • Audio (Baku):(file)

    Noun

    izin (definite accusative izni, plural izinlər)

    1. permission
      Synonyms: (more common) icazə, (less common) rüsxət
      Allahın izni ilə ― God willing (literally, “with God's permission”)

    Declension

    Declension of izin
    singular plural
    nominative izinizinlər
    definite accusative izniizinləri
    dative iznəizinlərə
    locative izindəizinlərdə
    ablative izindənizinlərdən
    definite genitive izninizinlərin
    Possessive forms of izin
    nominative
    singular plural
    mənim (“my”) iznim izinlərim
    sənin (“your”) iznin izinlərin
    onun (“his/her/its”) izni izinləri
    bizim (“our”) iznimiz izinlərimiz
    sizin (“your”) izniniz izinləriniz
    onların (“their”) izni or izinləri izinləri
    accusative
    singular plural
    mənim (“my”) iznimi izinlərimi
    sənin (“your”) iznini izinlərini
    onun (“his/her/its”) iznini izinlərini
    bizim (“our”) iznimizi izinlərimizi
    sizin (“your”) izninizi izinlərinizi
    onların (“their”) iznini or izinlərini izinlərini
    dative
    singular plural
    mənim (“my”) iznimə izinlərimə
    sənin (“your”) izninə izinlərinə
    onun (“his/her/its”) izninə izinlərinə
    bizim (“our”) iznimizə izinlərimizə
    sizin (“your”) izninizə izinlərinizə
    onların (“their”) izninə or izinlərinə izinlərinə
    locative
    singular plural
    mənim (“my”) iznimdə izinlərimdə
    sənin (“your”) iznində izinlərində
    onun (“his/her/its”) iznində izinlərində
    bizim (“our”) iznimizdə izinlərimizdə
    sizin (“your”) izninizdə izinlərinizdə
    onların (“their”) iznində or izinlərində izinlərində
    ablative
    singular plural
    mənim (“my”) iznimdən izinlərimdən
    sənin (“your”) iznindən izinlərindən
    onun (“his/her/its”) iznindən izinlərindən
    bizim (“our”) iznimizdən izinlərimizdən
    sizin (“your”) izninizdən izinlərinizdən
    onların (“their”) iznindən or izinlərindən izinlərindən
    genitive
    singular plural
    mənim (“my”) iznimin izinlərimin
    sənin (“your”) izninin izinlərinin
    onun (“his/her/its”) izninin izinlərinin
    bizim (“our”) iznimizin izinlərimizin
    sizin (“your”) izninizin izinlərinizin
    onların (“their”) izninin or izinlərinin izinlərinin

    Derived terms

    Further reading

    • “izin” in Obastan.com.

    Crimean Tatar

    Etymology

    From Arabic إِذْن (ʔiḏn).

    Pronunciation

    • Hyphenation: i‧zin

    Noun

    izin

    1. permission

    Declension

    Declension of izin
    singular plural
    nominative izin izinler
    genitive izinniñ izinlerniñ
    dative izinge izinlerge
    accusative izinni izinlerni
    locative izinde izinlerde
    ablative izinden izinlerden

    Derived terms

    References

    Indonesian

    Alternative forms

    Etymology

    Inherited from Malay izin, from Arabic إِذْن (ʔiḏn).[1] Semantic loan from Dutch consent.[2]

    Pronunciation

    Noun

    izin (plural izin-izin)

    1. (law) license; permit; permission
    2. (aviation) allowance
    3. (medicine, pharmacy) consent

    Verb

    izin

    1. (intransitive) to ask for permission
      Synonym: minta izin
      Ibu, saya izin ke kamar mandi.
      Ma'am, can I go to the bathroom?

    Derived terms

    • izin bangunan (“building permit”)
    • izin edar
    • izin ekspor
    • izin impor
    • izin kelas
    • izin keluar
    • izin keramaian
    • izin lingkungan
    • izin lokasi
    • izin masuk
    • izin mendirikan bangunan
    • izin mengemudi
    • izin operasi
    • izin operasional
    • izin pemanfaatan kayu
    • izin pemerintah kota (“municipal permit”)
    • izin pendirian usaha
    • izin perencanaan (“planning permit”)
    • izin praktik
    • izin prinsip bank
    • izin resmi
    • izin tambang
    • izin terbang
    • izin terbang diplomatik
    • izin terbit
    • izin tertulis
    • izin tinggal tetap
    • izin usaha
    • izin usaha bank

    References

    1. ^ Erwina Burhanuddin; Abdul Gaffar Ruskhan; R.B. Chrismanto (1993), Penelitian kosakata bahasa Arab dalam bahasa Indonesia [Research on Arabic vocabulary in Indonesian]‎[1], Jakarta: Pusat Pembinaan dan Pengembangan Bahasa, Departemen Pendidikan dan Kebudayaan, →ISBN, →OCLC
    2. ^ Kwik Khing Djoen (1923), “consent”, in Kitab Vortaro: Segala Perkatahan-Perkatahan Asing Jang Soeda Oemoem Di Goena Ken Di Dalem Soerat-Soerat Kabar Melayoe, Batavia: Sin Po, page 69

    Further reading

    Malay

    Etymology

    Borrowed from Arabic إِذْن (ʔiḏn).

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈizɪn]
    • Hyphenation: izin

    Noun

    izin (Jawi spelling ايذين, plural izin-izin)

    1. (law) permission
    2. (medicine, pharmacy) consent

    Derived terms

    Further reading

    • "izin" in Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM) [Malay Literary Reference Centre (PRPM)] (in Malay), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
      (also see "izin" at PRPM first version)

    Northern Kurdish

    Etymology

    From Arabic إِذْن (ʔiḏn, “permission”).

    Noun

    izin f

    1. permission

    Turkish

    Pronunciation

    • IPA(key): [iˈzin]
    • Hyphenation: i‧zin

    Etymology 1

      Inherited from Ottoman Turkish اذن (izn, “permission”), borrowed from Arabic إِذْن (ʔiḏn, “permission”), from أَذِنَ (ʔaḏina).

      Noun

      izin (definite accusative izni, plural izinler)

      1. permission
      2. leave of absence
        Dün, işten izin aldım.
        Yesterday I took a day off work.
      Declension
      Declension of izin
      singular plural
      nominative izin izinler
      definite accusative izni izinleri
      dative izne izinlere
      locative izinde izinlerde
      ablative izinden izinlerden
      genitive iznin izinlerin
      Possessive forms
      nominative
      singular plural
      1st singular iznim izinlerim
      2nd singular iznin izinlerin
      3rd singular izni izinleri
      1st plural iznimiz izinlerimiz
      2nd plural izniniz izinleriniz
      3rd plural izinleri izinleri
      definite accusative
      singular plural
      1st singular iznimi izinlerimi
      2nd singular iznini izinlerini
      3rd singular iznini izinlerini
      1st plural iznimizi izinlerimizi
      2nd plural izninizi izinlerinizi
      3rd plural izinlerini izinlerini
      dative
      singular plural
      1st singular iznime izinlerime
      2nd singular iznine izinlerine
      3rd singular iznine izinlerine
      1st plural iznimize izinlerimize
      2nd plural izninize izinlerinize
      3rd plural izinlerine izinlerine
      locative
      singular plural
      1st singular iznimde izinlerimde
      2nd singular izninde izinlerinde
      3rd singular izninde izinlerinde
      1st plural iznimizde izinlerimizde
      2nd plural izninizde izinlerinizde
      3rd plural izinlerinde izinlerinde
      ablative
      singular plural
      1st singular iznimden izinlerimden
      2nd singular izninden izinlerinden
      3rd singular izninden izinlerinden
      1st plural iznimizden izinlerimizden
      2nd plural izninizden izinlerinizden
      3rd plural izinlerinden izinlerinden
      genitive
      singular plural
      1st singular iznimin izinlerimin
      2nd singular izninin izinlerinin
      3rd singular izninin izinlerinin
      1st plural iznimizin izinlerimizin
      2nd plural izninizin izinlerinizin
      3rd plural izinlerinin izinlerinin
      Synonyms

      References

      Etymology 2

      Noun

      izin

      1. inflection of iz:
        1. genitive singular
        2. second-person singular possessive