iuratorius

Latin

Etymology

    From iūrō (“to swear an oath”) + -tōrius (“-ory”, “pertaining to”).

    Pronunciation

    Adjective

    iūrātōrius (feminine iūrātōria, neuter iūrātōrium); first/second-declension adjective

    1. (Late Latin, literally) Of or pertaining to swearing an oath.

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative iūrātōrius iūrātōria iūrātōrium iūrātōriī iūrātōriae iūrātōria
    genitive iūrātōriī iūrātōriae iūrātōriī iūrātōriōrum iūrātōriārum iūrātōriōrum
    dative iūrātōriō iūrātōriae iūrātōriō iūrātōriīs
    accusative iūrātōrium iūrātōriam iūrātōrium iūrātōriōs iūrātōriās iūrātōria
    ablative iūrātōriō iūrātōriā iūrātōriō iūrātōriīs
    vocative iūrātōrie iūrātōria iūrātōrium iūrātōriī iūrātōriae iūrātōria

    Synonyms

    Descendants

    • Italian: giuratorio