iubit
Romanian
Etymology
Past participle of iubi (“to love”).
Pronunciation
- IPA(key): [juˈbit]
Adjective
iubit m or n (feminine singular iubită, masculine plural iubiți, feminine/neuter plural iubite)
Declension
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | neuter | feminine | masculine | neuter | feminine | ||
| nominative- accusative |
indefinite | iubit | iubită | iubiți | iubite | ||
| definite | iubitul | iubita | iubiții | iubitele | |||
| genitive- dative |
indefinite | iubit | iubite | iubiți | iubite | ||
| definite | iubitului | iubitei | iubiților | iubitelor | |||
Noun
iubit m (plural iubiți, feminine equivalent iubită)
- (male) lover, sweetheart, beloved, boyfriend
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | iubit | iubitul | iubiți | iubiții |
| genitive-dative | iubit | iubitului | iubiți | iubiților |
| vocative | iubitule | iubiților | ||
Verb
iubit
- past participle of iubi