iticilik

Turkish

Etymology

    By surface analysis, itici (“repulsive, unlikable”) + -lik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /i.ti.d͡ʒiˈlic/, [i.tʰi.d͡ʒiˈl̠ʲic]
    • Rhymes: -ic
    • Hyphenation: i‧ti‧ci‧lik

    Noun

    iticilik (definite accusative iticiliği, plural iticilikler)

    1. the state or property of being repulsive or unlikable, repulsiveness, unlikable
      Antonyms: çekicilik, albeni

    Declension

    Declension of iticilik
    singular plural
    nominative iticilik iticilikler
    definite accusative iticiliği iticilikleri
    dative iticiliğe iticiliklere
    locative iticilikte iticiliklerde
    ablative iticilikten iticiliklerden
    genitive iticiliğin iticiliklerin