Turkish
Etymology
Inherited from Ottoman Turkish استعفا, from Arabic اِسْتِعْفَاء (istiʕfāʔ), verbal noun of اِسْتَعْفَى (istaʕfā).
Noun
istifa (definite accusative istifayı, plural istifalar)
- resignation
Declension
Declension of istifa
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
istifa
|
istifalar
|
| definite accusative
|
istifayı
|
istifaları
|
| dative
|
istifaya
|
istifalara
|
| locative
|
istifada
|
istifalarda
|
| ablative
|
istifadan
|
istifalardan
|
| genitive
|
istifanın
|
istifaların
|
Possessive forms
| nominative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
istifam
|
istifalarım
|
| 2nd singular
|
istifan
|
istifaların
|
| 3rd singular
|
istifası
|
istifaları
|
| 1st plural
|
istifamız
|
istifalarımız
|
| 2nd plural
|
istifanız
|
istifalarınız
|
| 3rd plural
|
istifaları
|
istifaları
|
| definite accusative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
istifamı
|
istifalarımı
|
| 2nd singular
|
istifanı
|
istifalarını
|
| 3rd singular
|
istifasını
|
istifalarını
|
| 1st plural
|
istifamızı
|
istifalarımızı
|
| 2nd plural
|
istifanızı
|
istifalarınızı
|
| 3rd plural
|
istifalarını
|
istifalarını
|
| dative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
istifama
|
istifalarıma
|
| 2nd singular
|
istifana
|
istifalarına
|
| 3rd singular
|
istifasına
|
istifalarına
|
| 1st plural
|
istifamıza
|
istifalarımıza
|
| 2nd plural
|
istifanıza
|
istifalarınıza
|
| 3rd plural
|
istifalarına
|
istifalarına
|
| locative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
istifamda
|
istifalarımda
|
| 2nd singular
|
istifanda
|
istifalarında
|
| 3rd singular
|
istifasında
|
istifalarında
|
| 1st plural
|
istifamızda
|
istifalarımızda
|
| 2nd plural
|
istifanızda
|
istifalarınızda
|
| 3rd plural
|
istifalarında
|
istifalarında
|
| ablative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
istifamdan
|
istifalarımdan
|
| 2nd singular
|
istifandan
|
istifalarından
|
| 3rd singular
|
istifasından
|
istifalarından
|
| 1st plural
|
istifamızdan
|
istifalarımızdan
|
| 2nd plural
|
istifanızdan
|
istifalarınızdan
|
| 3rd plural
|
istifalarından
|
istifalarından
|
| genitive
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
istifamın
|
istifalarımın
|
| 2nd singular
|
istifanın
|
istifalarının
|
| 3rd singular
|
istifasının
|
istifalarının
|
| 1st plural
|
istifamızın
|
istifalarımızın
|
| 2nd plural
|
istifanızın
|
istifalarınızın
|
| 3rd plural
|
istifalarının
|
istifalarının
|
|
Derived terms
References
- Nişanyan, Sevan (2002–), “istifa”, in Nişanyan Sözlük
- Redhouse, James W. (1890), “استعفا”, in A Turkish and English Lexicon[1], Constantinople: A. H. Boyajian, page 99
- Avery, Robert et al., editors (2013), The Redhouse Dictionary Turkish/Ottoman English, 21st edition, Istanbul: Sev Yayıncılık, →ISBN
Hidden categories:
- Pages with entries
- Pages with 1 entry