irtifak

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish ارتفاق (irtifâk), from Arabic اِرْتِفَاق (irtifāq).

    Pronunciation

    • Hyphenation: ir‧ti‧fak

    Noun

    irtifak (definite accusative irtifakı, plural irtifaklar)

    1. (dated) sharing
      Synonym: dayanma

    Declension

    Declension of irtifak
    singular plural
    nominative irtifak irtifaklar
    definite accusative irtifakı irtifakları
    dative irtifaka irtifaklara
    locative irtifakta irtifaklarda
    ablative irtifaktan irtifaklardan
    genitive irtifakın irtifakların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular irtifakım irtifaklarım
    2nd singular irtifakın irtifakların
    3rd singular irtifakı irtifakları
    1st plural irtifakımız irtifaklarımız
    2nd plural irtifakınız irtifaklarınız
    3rd plural irtifakları irtifakları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular irtifakımı irtifaklarımı
    2nd singular irtifakını irtifaklarını
    3rd singular irtifakını irtifaklarını
    1st plural irtifakımızı irtifaklarımızı
    2nd plural irtifakınızı irtifaklarınızı
    3rd plural irtifaklarını irtifaklarını
    dative
    singular plural
    1st singular irtifakıma irtifaklarıma
    2nd singular irtifakına irtifaklarına
    3rd singular irtifakına irtifaklarına
    1st plural irtifakımıza irtifaklarımıza
    2nd plural irtifakınıza irtifaklarınıza
    3rd plural irtifaklarına irtifaklarına
    locative
    singular plural
    1st singular irtifakımda irtifaklarımda
    2nd singular irtifakında irtifaklarında
    3rd singular irtifakında irtifaklarında
    1st plural irtifakımızda irtifaklarımızda
    2nd plural irtifakınızda irtifaklarınızda
    3rd plural irtifaklarında irtifaklarında
    ablative
    singular plural
    1st singular irtifakımdan irtifaklarımdan
    2nd singular irtifakından irtifaklarından
    3rd singular irtifakından irtifaklarından
    1st plural irtifakımızdan irtifaklarımızdan
    2nd plural irtifakınızdan irtifaklarınızdan
    3rd plural irtifaklarından irtifaklarından
    genitive
    singular plural
    1st singular irtifakımın irtifaklarımın
    2nd singular irtifakının irtifaklarının
    3rd singular irtifakının irtifaklarının
    1st plural irtifakımızın irtifaklarımızın
    2nd plural irtifakınızın irtifaklarınızın
    3rd plural irtifaklarının irtifaklarının

    Further reading

    • “irtifak”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu