invitator

Latin

Pronunciation

Verb

invītātor

  1. second/third-person singular future passive imperative of invītō

References

Romanian

Etymology

    From invita + -tor.

    Noun

    invitator m (plural invitatori)

    1. inviter

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative invitator invitatorul invitatori invitatorii
    genitive-dative invitator invitatorului invitatori invitatorilor
    vocative invitatorule invitatorilor

    References

    • invitator in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN