invenustus

Latin

Etymology

    From in- + venustus.

    Pronunciation

    Adjective

    invenustus (feminine invenusta, neuter invenustum); first/second-declension adjective

    1. unlovely, unattractive, homely, ugly
      • c. 84 BCE – 54 BCE, Catullus, Carmina 10.4:
        nōn sānē illepidum neque invenustum
        Not really uncharming and not unattractive.
    2. unhappy in love
      • 166 BCE, Publius Terentius Afer, Andria 245:
        Adeōn hominem esse invenustum aut īnfēlīcem quemquam ut ego sum!
        Could any person be so unhappy in love or unlucky as I am!

    Declension

    First/second-declension adjective.

    References

    • “invenustus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “invenustus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • “invenustus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.