intuitivus

Latin

Etymology

    From intueor (“to look at”) + -īvus.

    Pronunciation

    Adjective

    intuitīvus (feminine intuitīva, neuter intuitīvum); first/second-declension adjective

    1. (Medieval Latin) coming from direct seeing or immediate understanding, intuitive

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative intuitīvus intuitīva intuitīvum intuitīvī intuitīvae intuitīva
    genitive intuitīvī intuitīvae intuitīvī intuitīvōrum intuitīvārum intuitīvōrum
    dative intuitīvō intuitīvae intuitīvō intuitīvīs
    accusative intuitīvum intuitīvam intuitīvum intuitīvōs intuitīvās intuitīva
    ablative intuitīvō intuitīvā intuitīvō intuitīvīs
    vocative intuitīve intuitīva intuitīvum intuitīvī intuitīvae intuitīva

    Descendants

    • → Danish: intuitiv
    • → French: intuitif
    • → German: intuitiv
    • → Italian: intuitivo
    • → Norwegian Bokmål: intuitiv
    • → Portuguese: intuitivo
    • → Romanian: intuitiv
    • → Spanish: intuitivo
    • → Swedish: intuitiv

    References