intrygujący

Polish

Etymology

    From intrygować + -ący.

    Pronunciation

    • IPA(key): /in.trɘ.ɡuˈjɔn.t͡sɘ/
    • Rhymes: -ɔnt͡sɘ
    • Syllabification: in‧try‧gu‧ją‧cy

    Adjective

    intrygujący (comparative bardziej intrygujący, superlative najbardziej intrygujący, derived adverb intrygująco)

    1. (literary) intriguing (causing a desire to know more; mysterious)
      Synonym: fascynujący
      Hypernym: interesujący

    Declension

    Declension of intrygujący (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative intrygujący intrygująca intrygujące intrygujący intrygujące
    genitive intrygującego intrygującej intrygującego intrygujących
    dative intrygującemu intrygującej intrygującemu intrygującym
    accusative intrygującego intrygujący intrygującą intrygujące intrygujących intrygujące
    instrumental intrygującym intrygującą intrygującym intrygującymi
    locative intrygującym intrygującej intrygującym intrygujących
    adjectives
    • intrygancki

    Participle

    intrygujący (active adjectival)

    1. active adjectival participle of intrygować

    Declension

    Declension of intrygujący (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative intrygujący intrygująca intrygujące intrygujący intrygujące
    genitive intrygującego intrygującej intrygującego intrygujących
    dative intrygującemu intrygującej intrygującemu intrygującym
    accusative intrygującego intrygujący intrygującą intrygujące intrygujących intrygujące
    instrumental intrygującym intrygującą intrygującym intrygującymi
    locative intrygującym intrygującej intrygującym intrygujących

    Further reading

    • “intrygujący”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “intrygujący”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)