intihalci

Turkish

Etymology

    From intihal (“plagiarism”) + -ci.

    Pronunciation

    • IPA(key): /in.ti.hal.dʒi/

    Noun

    intihalci (definite accusative intihalciyi, plural intihalciler)

    1. plagiarist

    Declension

    Declension of intihalci
    singular plural
    nominative intihalci intihalciler
    definite accusative intihalciyi intihalcileri
    dative intihalciye intihalcilere
    locative intihalcide intihalcilerde
    ablative intihalciden intihalcilerden
    genitive intihalcinin intihalcilerin
    Predicative forms
    singular plural
    1st singular intihalciyim intihalcilerim
    2nd singular intihalcisin intihalcilersin
    3rd singular intihalci
    intihalcidir
    intihalciler
    intihalcilerdir
    1st plural intihalciyiz intihalcileriz
    2nd plural intihalcisiniz intihalcilersiniz
    3rd plural intihalciler intihalcilerdir