interstincturus

Latin

Etymology

Future active participle of interstinguō.

Participle

interstīnctūrus (feminine interstīnctūra, neuter interstīnctūrum); first/second-declension participle

  1. about to extinguish

Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative interstīnctūrus interstīnctūra interstīnctūrum interstīnctūrī interstīnctūrae interstīnctūra
genitive interstīnctūrī interstīnctūrae interstīnctūrī interstīnctūrōrum interstīnctūrārum interstīnctūrōrum
dative interstīnctūrō interstīnctūrae interstīnctūrō interstīnctūrīs
accusative interstīnctūrum interstīnctūram interstīnctūrum interstīnctūrōs interstīnctūrās interstīnctūra
ablative interstīnctūrō interstīnctūrā interstīnctūrō interstīnctūrīs
vocative interstīnctūre interstīnctūra interstīnctūrum interstīnctūrī interstīnctūrae interstīnctūra
Categories:
  • Latin non-lemma forms
  • Latin participles
  • Latin future active participles
  • Latin first and second declension participles
Hidden categories:
  • Pages with entries
  • Pages with 1 entry
This page is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.