interpunkcja

See also: interpunkcją

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Latin interpūnctiō.

    Pronunciation

    • IPA(key): /in.tɛrˈpuŋk.t͡sja/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -uŋkt͡sja
    • Syllabification: in‧ter‧punk‧cja

    Noun

    interpunkcja f

    1. (linguistics) punctuation (the use of punctuation marks in text and the rules that govern it)
      Synonym: przestankowanie

    Declension

    Declension of interpunkcja
    singular plural
    nominative interpunkcja interpunkcje
    genitive interpunkcji interpunkcji, interpunkcyj1
    dative interpunkcji interpunkcjom
    accusative interpunkcję interpunkcje
    instrumental interpunkcją interpunkcjami
    locative interpunkcji interpunkcjach
    vocative interpunkcjo interpunkcje

    1Archaic.

    Derived terms

    Further reading

    • “interpunkcja”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “interpunkcja”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)