intangibel
German
Etymology
From French intangible, from Medieval Latin intangibilis.
Adjective
intangibel (strong nominative masculine singular intangibler, not comparable)
- (rare) intangible
- Synonym: immateriell
- Antonym: tangibel
Declension
| number & gender | singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | |||
| predicative | er ist intangibel | sie ist intangibel | es ist intangibel | sie sind intangibel | |
| strong declension (without article) |
nominative | intangibler | intangible | intangibles | intangible |
| genitive | intangiblen | intangibler | intangiblen | intangibler | |
| dative | intangiblem | intangibler | intangiblem | intangiblen | |
| accusative | intangiblen | intangible | intangibles | intangible | |
| weak declension (with definite article) |
nominative | der intangible | die intangible | das intangible | die intangiblen |
| genitive | des intangiblen | der intangiblen | des intangiblen | der intangiblen | |
| dative | dem intangiblen | der intangiblen | dem intangiblen | den intangiblen | |
| accusative | den intangiblen | die intangible | das intangible | die intangiblen | |
| mixed declension (with indefinite article) |
nominative | ein intangibler | eine intangible | ein intangibles | (keine) intangiblen |
| genitive | eines intangiblen | einer intangiblen | eines intangiblen | (keiner) intangiblen | |
| dative | einem intangiblen | einer intangiblen | einem intangiblen | (keinen) intangiblen | |
| accusative | einen intangiblen | eine intangible | ein intangibles | (keine) intangiblen | |