insuperabilis

Latin

Etymology

    From in- + superābilis (“surmountable”).

    Pronunciation

    Adjective

    īnsuperābilis (neuter īnsuperābile, adverb īnsuperābiliter); third-declension two-termination adjective

    1. insurmountable
    2. unconquerable, indomitable
    3. inevitable

    Declension

    Third-declension two-termination adjective.

    singular plural
    masc./fem. neuter masc./fem. neuter
    nominative īnsuperābilis īnsuperābile īnsuperābilēs īnsuperābilia
    genitive īnsuperābilis īnsuperābilium
    dative īnsuperābilī īnsuperābilibus
    accusative īnsuperābilem īnsuperābile īnsuperābilīs
    īnsuperābilēs
    īnsuperābilia
    ablative īnsuperābilī īnsuperābilibus
    vocative īnsuperābilis īnsuperābile īnsuperābilēs īnsuperābilia

    Descendants

    • Catalan: insuperable
    • → English: insuperable
    • Spanish: insuperable

    References

    • “insuperabilis”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “insuperabilis”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers