instructissimus

Latin

Etymology

    From īnstrūctus + -issimus.

    Pronunciation

    Adjective

    īnstrūctissimus (superlative, feminine īnstrūctissima, neuter īnstrūctissimum); first/second declension

    1. superlative degree of īnstrūctus
      • 1695, Antoni van Leeuwenhoek, “Cosmi III.”, in Arcana naturae detecta., pages 4-5:
        (please add the primary text of this quotation)
        Quod si inter meas observationes paucae quaedam inveniatur, quae Tibi, aliisque veri amantibus non displiceant, alterumque quod mitto exemplorum dignum existimes, cui in instructissima serenissimi ac potentissimi Principis Bibliotheca exiguus locus deter, [...]

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative īnstrūctissimus īnstrūctissima īnstrūctissimum īnstrūctissimī īnstrūctissimae īnstrūctissima
    genitive īnstrūctissimī īnstrūctissimae īnstrūctissimī īnstrūctissimōrum īnstrūctissimārum īnstrūctissimōrum
    dative īnstrūctissimō īnstrūctissimae īnstrūctissimō īnstrūctissimīs
    accusative īnstrūctissimum īnstrūctissimam īnstrūctissimum īnstrūctissimōs īnstrūctissimās īnstrūctissima
    ablative īnstrūctissimō īnstrūctissimā īnstrūctissimō īnstrūctissimīs
    vocative īnstrūctissime īnstrūctissima īnstrūctissimum īnstrūctissimī īnstrūctissimae īnstrūctissima