institutionaliseren
Dutch
Etymology
Borrowed from French institutionaliser.
Pronunciation
- IPA(key): /ɪnstity(t)ʃoːnaːliˈzeːrə(n)/
Audio: (file) - Hyphenation: in‧sti‧tu‧ti‧o‧na‧li‧se‧ren
- Rhymes: -eːrən
Verb
institutionaliseren
- (transitive) to institutionalize
- (transitive) to formalize
Conjugation
| Conjugation of institutionaliseren (weak) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | institutionaliseren | |||
| past singular | institutionaliseerde | |||
| past participle | geïnstitutionaliseerd | |||
| infinitive | institutionaliseren | |||
| gerund | institutionaliseren n | |||
| present tense | past tense | |||
| 1st person singular | institutionaliseer | institutionaliseerde | ||
| 2nd person sing. (jij) | institutionaliseert, institutionaliseer2 | institutionaliseerde | ||
| 2nd person sing. (u) | institutionaliseert | institutionaliseerde | ||
| 2nd person sing. (gij) | institutionaliseert | institutionaliseerde | ||
| 3rd person singular | institutionaliseert | institutionaliseerde | ||
| plural | institutionaliseren | institutionaliseerden | ||
| subjunctive sing.1 | institutionalisere | institutionaliseerde | ||
| subjunctive plur.1 | institutionaliseren | institutionaliseerden | ||
| imperative sing. | institutionaliseer | |||
| imperative plur.1 | institutionaliseert | |||
| participles | institutionaliserend | geïnstitutionaliseerd | ||
| 1) Archaic. 2) In case of inversion. | ||||