institutionaliseren

Dutch

Etymology

Borrowed from French institutionaliser.

Pronunciation

  • IPA(key): /ɪnstity(t)ʃoːnaːliˈzeːrə(n)/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: in‧sti‧tu‧ti‧o‧na‧li‧se‧ren
  • Rhymes: -eːrən

Verb

institutionaliseren

  1. (transitive) to institutionalize
  2. (transitive) to formalize

Conjugation

Conjugation of institutionaliseren (weak)
infinitive institutionaliseren
past singular institutionaliseerde
past participle geïnstitutionaliseerd
infinitive institutionaliseren
gerund institutionaliseren n
present tense past tense
1st person singular institutionaliseer institutionaliseerde
2nd person sing. (jij) institutionaliseert, institutionaliseer2 institutionaliseerde
2nd person sing. (u) institutionaliseert institutionaliseerde
2nd person sing. (gij) institutionaliseert institutionaliseerde
3rd person singular institutionaliseert institutionaliseerde
plural institutionaliseren institutionaliseerden
subjunctive sing.1 institutionalisere institutionaliseerde
subjunctive plur.1 institutionaliseren institutionaliseerden
imperative sing. institutionaliseer
imperative plur.1 institutionaliseert
participles institutionaliserend geïnstitutionaliseerd
1) Archaic. 2) In case of inversion.