insolitus

Latin

Etymology

    From in- + solitus.

    Pronunciation

    Adjective

    īnsolitus (feminine īnsolita, neuter īnsolitum); first/second-declension adjective

    1. unaccustomed
    2. unusual

    Declension

    First/second-declension adjective.

    Descendants

    • Catalan: insòlit
    • French: insolite
    • Galician: insólito
    • Italian: insolito
    • Occitan: insolit
    • Portuguese: insólito
    • Sicilian: nzòlitu
    • Spanish: insólito

    References

    • “insolitus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “insolitus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • “insolitus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.