inquietant
See also: inquiétant
Catalan
Etymology 1
Learned borrowing from Latin inquiētāns.
Pronunciation
- IPA(key): (Northern, Central) [iŋ.ki.əˈtan]
- IPA(key): (Balearic) [iŋ.ki.əˈtant]
- IPA(key): (Valencia) [iŋ.ki.eˈtant]
- IPA(key): (Northwestern) [iŋ.ki.eˈtan]
Adjective
inquietant m or f (masculine and feminine plural inquietants)
Derived terms
Related terms
Further reading
- “inquietant”, in Diccionari de la llengua catalana [Dictionary of the Catalan Language] (in Catalan), second edition, Institute of Catalan Studies [Catalan: Institut d'Estudis Catalans], April 2007
- “inquietant”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026
- “inquietant” in Diccionari normatiu valencià, Acadèmia Valenciana de la Llengua.
- Alcover, Antoni Maria; Moll, Francesc de Borja (1963), “inquietant”, in Diccionari català-valencià-balear (in Catalan)
Etymology 2
Verb
inquietant
- gerund of inquietar
Latin
Verb
inquiētant
- third-person plural present active indicative of inquiētō
Occitan
Adjective
inquietant m (feminine singular inquietanta, masculine plural inquietants, feminine plural inquietantas)
Related terms
Categories:
- Catalan learned borrowings from Latin
- Catalan terms derived from Latin
- Catalan terms borrowed from Latin
- Catalan terms with IPA pronunciation
- Catalan lemmas
- Catalan adjectives
- Catalan epicene adjectives
- Catalan non-lemma forms
- Catalan gerunds
- Latin non-lemma forms
- Latin verb forms
- Occitan lemmas
- Occitan adjectives