inpromptus
Latin
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ɪmˈproːmp.tʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [inˈprɔmp.tus]
- Hyphenation: in‧prōmp‧tus
Adjective
inprōmptus (feminine inprōmpta, neuter inprōmptum); first/second-declension adjective
- alternative form of imprōmptus
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | inprōmptus | inprōmpta | inprōmptum | inprōmptī | inprōmptae | inprōmpta | |
| genitive | inprōmptī | inprōmptae | inprōmptī | inprōmptōrum | inprōmptārum | inprōmptōrum | |
| dative | inprōmptō | inprōmptae | inprōmptō | inprōmptīs | |||
| accusative | inprōmptum | inprōmptam | inprōmptum | inprōmptōs | inprōmptās | inprōmpta | |
| ablative | inprōmptō | inprōmptā | inprōmptō | inprōmptīs | |||
| vocative | inprōmpte | inprōmpta | inprōmptum | inprōmptī | inprōmptae | inprōmpta | |
Further reading
- Harm Pinkster, editor (2018), “in-prōmptus”, in Woordenboek Latijn/Nederlands[1], 7th revised edition, Amsterdam: Amsterdam University Press, →ISBN, →OCLC