inoffensus

Latin

Etymology

    From in- (“un-”) + offēnsus (“struck”).

    Pronunciation

    Adjective

    inoffēnsus (feminine inoffēnsa, neuter inoffēnsum, adverb inoffēnsē); first/second-declension adjective

    1. unobstructed, unhindered, uninterrupted

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative inoffēnsus inoffēnsa inoffēnsum inoffēnsī inoffēnsae inoffēnsa
    genitive inoffēnsī inoffēnsae inoffēnsī inoffēnsōrum inoffēnsārum inoffēnsōrum
    dative inoffēnsō inoffēnsae inoffēnsō inoffēnsīs
    accusative inoffēnsum inoffēnsam inoffēnsum inoffēnsōs inoffēnsās inoffēnsa
    ablative inoffēnsō inoffēnsā inoffēnsō inoffēnsīs
    vocative inoffēnse inoffēnsa inoffēnsum inoffēnsī inoffēnsae inoffēnsa

    Descendants

    • → Italian: inoffeso (semi-learned)
    • → Spanish: inofenso

    References

    • “inoffensus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “inoffensus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers