inobservatus

Latin

Etymology

    From in- (“un-”) + observātus (“observed”).

    Pronunciation

    Adjective

    inobservātus (feminine inobservāta, neuter inobservātum); first/second-declension adjective

    1. unobserved, unperceived

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative inobservātus inobservāta inobservātum inobservātī inobservātae inobservāta
    genitive inobservātī inobservātae inobservātī inobservātōrum inobservātārum inobservātōrum
    dative inobservātō inobservātae inobservātō inobservātīs
    accusative inobservātum inobservātam inobservātum inobservātōs inobservātās inobservāta
    ablative inobservātō inobservātā inobservātō inobservātīs
    vocative inobservāte inobservāta inobservātum inobservātī inobservātae inobservāta

    References

    • “inobservatus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “inobservatus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers