innumerabilis

Latin

Etymology

    From in- + numerābilis.

    Pronunciation

    Adjective

    innumerābilis (neuter innumerābile, adverb innumerābiliter); third-declension two-termination adjective

    1. innumerable, countless
      • 1829, Johann Ludwig Christian Carl Gravenhorst, “Caput I. Historia culturae Ichneumonidum.”, in Ichneumonologia europaea., volume 1, page IX:
        Hic autem natura in operibus suis permultiplex est, nunc secundum leges constantes et intra limites definitos creans et fingens, nunc in varietatibus innumerabilibus, sensim sensimique immutatis et una in alteram transeuntibus, quasi legibus solutis circumvagans.
        Here, however, nature is very manifold in its works, now creating and fashioning according to constant laws and within defined limits, now wandering around in innumerable varieties, gradually and very gradually changing and passing one into another, rambling around as if without laws.

    Declension

    Third-declension two-termination adjective.

    Derived terms

    Descendants

    • → Catalan: innumerable
    • → Galician: innumerable
    • → Italian: innumerabile, innumerevole
    • → Occitan: innumerable
    • → Portuguese: inumerável
    • → Spanish: innumerable

    References

    • “innumerabilis”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “innumerabilis”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • “innumerabilis”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.