inkarnacja

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Ecclesiastical Latin incarnātiō.

    Pronunciation

    • IPA(key): /iŋ.karˈna.t͡sja/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -at͡sja
    • Syllabification: in‧kar‧na‧cja

    Noun

    inkarnacja f

    1. (Buddhism, Hinduism) incarnation (incarnate being or form)
      Synonym: wcielenie
    2. (archaic) complexion (appearance of the skin on the face)
      Synonym: karnacja

    Declension

    Declension of inkarnacja
    singular plural
    nominative inkarnacja inkarnacje
    genitive inkarnacji inkarnacji, inkarnacyj1
    dative inkarnacji inkarnacjom
    accusative inkarnację inkarnacje
    instrumental inkarnacją inkarnacjami
    locative inkarnacji inkarnacjach
    vocative inkarnacjo inkarnacje

    1Archaic.

    Further reading

    • “inkarnacja”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “inkarnacja”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)