inițiator
Romanian
Etymology
Borrowed from French initiateur. By surface analysis, iniția + -tor.
Noun
inițiator m (plural inițiatori)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | inițiator | inițiatorul | inițiatori | inițiatorii |
| genitive-dative | inițiator | inițiatorului | inițiatori | inițiatorilor |
| vocative | inițiatorule | inițiatorilor | ||