infundibuliform

English

Etymology

From Latin īnfundibulum (“funnel”) + -form.

Pronunciation

  • (UK) IPA(key): /ˌɪn.fʌnˈdɪb.jʊ.lɪˌfɔː(ɹ)m/
  • (US) IPA(key): /ˌɪn.fʌnˈdɪb.jə.lɪˌfɔɹm/

Adjective

infundibuliform (comparative more infundibuliform, superlative most infundibuliform)

  1. having the shape of a funnel or cone.
    • 1961, Joseph Heller, chapter 2, in Catch-22, Vintage, published 2004, page 18:
      ... had it not been for that patriotic Texan with his infundibuliform jowls and his lumpy, rumpleheaded, indestructible smile cracked forever across the front of his face like the brim of a black ten-gallon hat.
    • 1784, William Marsden, The history of Sumatra, page 88:
      This is a monopetalous, infundibuliform, white flower, of the tuberofe kind.

Synonyms

Derived terms

Translations

References

Romanian

Etymology

    Borrowed from French infundibuliforme.

    Adjective

    infundibuliform m or n (feminine singular infundibuliformă, masculine plural infundibuliformi, feminine/neuter plural infundibuliforme)

    1. infundibular

    Declension

    Declension of infundibuliform
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite infundibuliform infundibuliformă infundibuliformi infundibuliforme
    definite infundibuliformul infundibuliforma infundibuliformii infundibuliformele
    genitive-
    dative
    indefinite infundibuliform infundibuliforme infundibuliformi infundibuliforme
    definite infundibuliformului infundibuliformei infundibuliformilor infundibuliformelor

    References

    • infundibuliform in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN