infinitas

Latin

Etymology 1

    From in- (“not”) + fīnis (“end”) + -tās (“-ty”). Compare īnfīnītus.

    Pronunciation

    Noun

    īnfīnitās f (genitive īnfīnitātis); third declension

    1. boundlessness, endlessness, infinity
      Synonym: īnfīnītiō
    Declension

    Third-declension noun.

    singular plural
    nominative īnfīnitās īnfīnitātēs
    genitive īnfīnitātis īnfīnitātum
    dative īnfīnitātī īnfīnitātibus
    accusative īnfīnitātem īnfīnitātēs
    ablative īnfīnitāte īnfīnitātibus
    vocative īnfīnitās īnfīnitātēs
    Descendants
    • → English: infinity
    • → French: infinité
    • → Italian: infinità
    • → Romanian: infinitate
    • → Spanish: infinidad

    Etymology 2

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Adjective

      īnfīnītās

      1. accusative feminine plural of īnfīnītus

      References

      • “infinitas”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
      • “infinitas”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
      • “infinitas”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.

      Portuguese

      Adjective

      infinitas

      1. feminine plural of infinito

      Spanish

      Pronunciation

      • IPA(key): /infiˈnitas/ [ĩɱ.fiˈni.t̪as]
      • Rhymes: -itas
      • Syllabification: in‧fi‧ni‧tas

      Adjective

      infinitas

      1. feminine plural of infinito