inferius

Latin

Pronunciation

Etymology 1

    From īnferō (“to inter”) + -ius.

    Adjective

    īnferius (feminine īnferia, neuter īnferium); first/second-declension adjective

    1. (rare) sacrificial
    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative īnferius īnferia īnferium īnferiī īnferiae īnferia
    genitive īnferiī īnferiae īnferiī īnferiōrum īnferiārum īnferiōrum
    dative īnferiō īnferiae īnferiō īnferiīs
    accusative īnferium īnferiam īnferium īnferiōs īnferiās īnferia
    ablative īnferiō īnferiā īnferiō īnferiīs
    vocative īnferie īnferia īnferium īnferiī īnferiae īnferia
    Derived terms

    Etymology 2

    Adverb

    īnferius (comparative)

    1. comparative degree of īnfrā: further below
      Synonym: subterius
      Antonym: superius

    Adjective

    īnferius

    1. nominative/accusative/vocative neuter singular of īnferior

    References

    • “inferius”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “inferius”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • “inferius”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.