infamator

Latin

Verb

īnfāmātor

  1. second/third-person singular future passive imperative of īnfāmō

References

  • “infamator”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
  • infamator in Ramminger, Johann (16 July 2016 (last accessed)), Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700‎[1], pre-publication website, 2005-2016

Romanian

Etymology

    Borrowed from Italian infamatore.

    Adjective

    infamator m or n (feminine singular infamatoare, masculine plural infamatori, feminine/neuter plural infamatoare)

    1. defamatory

    Declension

    Declension of infamator
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite infamator infamatoare infamatori infamatoare
    definite infamatorul infamatoarea infamatorii infamatoarele
    genitive-
    dative
    indefinite infamator infamatoare infamatori infamatoare
    definite infamatorului infamatoarei infamatorilor infamatoarelor