infamare

See also: infamaré

Italian

Etymology

From Latin īnfāmāre.

Pronunciation

  • IPA(key): /in.faˈma.re/
  • Rhymes: -are
  • Hyphenation: in‧fa‧mà‧re

Verb

infamàre (first-person singular present infàmo, first-person singular past historic infamài, past participle infamàto, auxiliary avére)

  1. (transitive) to make infamous
  2. (transitive) to defame, to slander
    Synonym: (law) diffamare

Conjugation

Anagrams

Latin

Verb

īnfāmāre

  1. inflection of īnfāmō:
    1. present active infinitive
    2. second-person singular present passive imperative/indicative

Romanian

Etymology

    From infama + -re.

    Noun

    infamare f (plural infamări)

    1. defamation

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative infamare infamarea infamări infamările
    genitive-dative infamări infamării infamări infamărilor
    vocative infamare, infamareo infamărilor

    Spanish

    Verb

    infamare

    1. first/third-person singular future subjunctive of infamar