inexercitatus

Latin

Etymology

    From in- + exercitātus (“trained, skilled”).

    Pronunciation

    Adjective

    inexercitātus (feminine inexercitāta, neuter inexercitātum); first/second-declension adjective

    1. untrained, unskilled, lacking experience

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative inexercitātus inexercitāta inexercitātum inexercitātī inexercitātae inexercitāta
    genitive inexercitātī inexercitātae inexercitātī inexercitātōrum inexercitātārum inexercitātōrum
    dative inexercitātō inexercitātae inexercitātō inexercitātīs
    accusative inexercitātum inexercitātam inexercitātum inexercitātōs inexercitātās inexercitāta
    ablative inexercitātō inexercitātā inexercitātō inexercitātīs
    vocative inexercitāte inexercitāta inexercitātum inexercitātī inexercitātae inexercitāta

    References

    • “inexercitatus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “inexercitatus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers