indywiduum

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Latin indīviduum.

    Pronunciation

    • IPA(key): /in.dɘ.viˈdu.um/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -uum
    • Syllabification: in‧dy‧wi‧du‧um

    Noun

    indywiduum n

    1. individual, individuum (person considered alone)
      Synonym: jednostka

    Declension

    Declension of indywiduum
    singular plural
    nominative indywiduum indywidua
    genitive indywiduum indywiduów
    dative indywiduum indywiduom
    accusative indywiduum indywidua
    instrumental indywiduum indywiduami
    locative indywiduum indywiduach
    vocative indywiduum indywidua

    Further reading

    • “indywiduum”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “indywiduum”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)