induendus
Latin
Etymology
Future passive participle of induō
Participle
induendus (feminine induenda, neuter induendum); first/second-declension participle
- which is to be put on, assumed, dressed in, clothed with, covered with, vested with, equipped by
- which is to be bestowed (upon), imparted (to)
- which is to be produced, provided
- which is to be admitted to a monastic order
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | induendus | induenda | induendum | induendī | induendae | induenda | |
| genitive | induendī | induendae | induendī | induendōrum | induendārum | induendōrum | |
| dative | induendō | induendae | induendō | induendīs | |||
| accusative | induendum | induendam | induendum | induendōs | induendās | induenda | |
| ablative | induendō | induendā | induendō | induendīs | |||
| vocative | induende | induenda | induendum | induendī | induendae | induenda | |